Een stempeltje uit het puzzelwoordenboek

In het puzzelwoordenboek van mijn oma stond het zo beschreven:

Ka – bazige vrouw.

Een stempeltje op een vrouw die je zo voor je kon zien. Ik wel, als kind al. Iets ouder, ik zag haar met een wijzende vinger en een vastbesloten blik met net zulke vastbesloten woorden.

Van Ka naar Karen

Vandaag de dag hebben we daar een moderner woord voor. Karen. Het wordt vaak als grap gebruikt, soms als sneer. Veel vrouwen van veertig plus krijgen het wel eens naar hun hoofd geslingerd. Ik ook. Af en toe zelfs door mijn eigen kinderen.

Van zachtere jongere vrouw naar iemand die haar stem is gaan gebruiken. Soms met een vriendelijke maar duidelijke vuist op tafel. Mede zo gegroeid door met 3 mannen in 1 huis te wonen. Één volwassen en twee van 16,5.

En dat voelt eigenlijk heel fijn.

Wat ‘bazig’ eigenlijk betekent

Wat ‘bazig’ genoemd wordt, is vaak niets anders dan een vrouw die niet meer alles inslikt. Een vrouw die voelt waar haar grens ligt en daar woorden aan geeft. Niet harder dan nodig, maar wel duidelijker dan vroeger.

Dat is nooit echt populair geweest.

Vrouwen die zich uitspraken, die wisten wat ze vonden en die niet automatisch meebewogen, kregen al snel een etiket. Lastig. Moeilijk. Heks. Zeker als ze niet meer jong en meegaand waren. Zeker als de fase van pleasen voorbij was.

De overgang en wat er hormonaal gebeurt

Rond de overgang gebeurt er iets interessants. Emotioneel, energetisch en lichamelijk.

Androgenen, zoals testosteron, zorgen voor daadkracht en grenzen. Rond de overgang nemen progesteron en oestrogeen af, terwijl testosteron veel geleidelijker daalt. Daardoor wordt de androgene invloed relatief sterker, wat zich uit in meer helderheid, directheid en minder neiging om jezelf in te houden.

Met vaak als gevolg:

Meer helderheid.

Meer daadkracht.

Minder tolerantie voor onzin.

Dat is een natuurlijke verschuiving die blijkbaar soms ongemakkelijk is voor de buitenwereld.

Een vrouw die weet wat ze wil en dat ook zegt, wordt al snel als ‘te veel’ ervaren. Dus maken we er een grap van. Of een label. Een ‘Karen’. Zo blijft ze netjes op afstand. Of in een hokje.

Het woordenboek herschrijven

Misschien mogen we dat oude woordenboek dus herschrijven. De Ka niet langer als bazige vrouw, maar als een vrouw die haar plek inneemt. Een vrouw die spreekt wanneer het ertoe doet. Een vrouw die niet meer kleiner wordt om het anderen comfortabel te maken.

Laten we op z’n tijd gerust wat meer ‘Karen’ zijn.